29 februari

dit jaar een onbestaande dag.
Wat zou ik doen als mij vannacht,
na de twaalfde slag,
een extra etmaal werd gegeven
en als geen ander dan ikzelf
dit wakker zou beleven?

Waar zou ik gaan?
Wat zou ik willen zien?
Wie zou ik kussen in zijn slaap?
Bij wie zou ik de suiker
vervangen door het zout?

Of zou ik blijven liggen
naast hem, die van mij houdt,
tot aan het tweede ochtendgloren
waarin de nieuwe maand geboren.

Een gedachte over “29 februari

  1. Werner

    Als bij toeval kwam ik op uw mooie website terecht. Zelf schrijf ik regelmatig een gedichtje of wat poezie maar ik lees het vooral heel graag. Bij het lezen van uw gedicht ’29 februari’ weet ik weer waarom ik zo van poezie hou. Ik kan dat met geen woorden beschrijven. Ik kan alleen maar zeggen: ‘Lieve Vera wat hebt u dat prachtig neergepend.’ Hoedje af !

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *