Minnetaal

Photo Jeff NelsonDe zoete minnetaal, die haar met hem verbond,
herhaalt hij nimmer meer, ze is verleden tijd.
Gegomd uit ’t manuscript, alsof ze nooit bestond,
gewist uit zijn geheugen, want ook dat verslijt.

Vervloekt de ganzenpen, die hij plots niet meer vond,
of was zijn nieuwe bode soms de weg weer kwijt?
“Hebt gij dan niéts gehoord, uit dez’ of gene mond?”
vraagt zij met zwakke stem aan Pluis, haar kamermeid.

Die spint vol medelij, het kopje in haar schoot.
De deern gooit het mobieltje ergens in een hoek.
Ze werpt zich op het bed en schreit daar zilte tranen.

Verbeten wil zij zich een personage wanen
dat treurend overlijdt in een historisch boek.
Tot plots, een kleine biep… Wie wil er dan nog dood?

(licentie voor gebruik foto)

2 gedachten over “Minnetaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *