Categorie archief: Gasten

Werkzoekende

Werkzoekende - Daan de Ligt

Werkzoekende – Daan de Ligt



Hier kunt u de door mij gezongen versie beluisteren.

Zon (menuet van J. S. Bach)

zon, wat laat jij me stralen
zon, wat laat jij me lachen
zon, wat ben jij een zegen voor mijn humeur
beter dan de regen

zon, die mij komt verwarmen
zon, met je rode charme
als jij dan onder gaat
gloei ik ’s avonds laat
in mijn bed nog na

jij schijnt zo heel verheven
zonder jou kan niets leven
jij zorgt voor onze seizoenen en ook dag en nacht

zon, hm hm hm
zon, hm hm hm
jij bent de bron van onze warmte en licht
en van ons blij gezicht

Ik had gezegd dat ik pas een gezongen versie met (eigen) pianobegeleiding zou kunnen opnemen wanneer er opnieuw dinosaurussen rondliepen. Wel, ergens moet een dino tot leven gewekt zijn, want hier is de opname! (geen goede kwaliteit, noch van de opname, noch van het pianospel, maar ik doe mijn best!)

Oppas

Het spijt mij dat U nu zo snel
de weg naar huis weer vond
dat de scherven van de voordeur
hier nog liggen op de grond
dat de taart die ik wou bakken
leidde tot wat ongemakken
die ik nu niet wil bespreken
want ik lig hier zwaargewond

maar het spijt mij
het spijt mij
het spijt mij van uw keuken
en vooral ook van uw hond

tekst: Jan Haak
zang: Vera De Brauwer

meer gedichten van Jan Haak vindt u op www.stromangedichten.blogspot.be

Het eiland

Ik draag het eiland altijd op m’n rug.
In nood is het een plek om naar te vluchten,
waar luide leugens dempen tot geruchten.
Ik open achter mij de ophaalbrug.

Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.

Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.
Voor even waant het schuwe kind zich groot.

tekst : Daan de Ligt (zie ook http://daandeligt.blogse.nl/)
melodie en zang : Vera De Brauwer